حدیث حوزه - حدیث حوزه - الصفحة ١٢٦ - بررسی مصداق اهلبیت و مفهوم «اراده» در آیۀ تطهیر
حسین) و نُه نفر از فرزندان حسین نازل شده است.»[٤٠٤]
٣-٣. نحوۀ رفتار پیامبر٦
دستهای از روایات اشاره دارند که پیامبر٦ مدتی هنگام نماز، به آستانۀ خانۀ حضرت على (که منزلگاه فاطمه و حسنین: بود) مىآمدند و با یادآورى آیۀ تطهیر، بر ایشان به عنوان «اهلبیت» سلام مىکردند؛ البته مضمون این احادیث از راویان گوناگون نیز، متعدد نقل شده که گویا هر یک بر حسب مشاهده و اطلاع خود، مدت این جریان را گزارش کردهاند. نمونۀ این روایات، مشاهدۀ ابنعباس است که میگوید: «پیامبر نُه ماه، هنگام پنج وقت نماز میآمد درِ خانۀ حضرت علی و بر آنها سلام میکرد و آیۀ تطهیر را تلاوت میفرمود.»[٤٠٥]
٣-٤. بیان فضیلت و منقبت
دستۀ دیگری از روایتها دلالت دارند که اهلبیت همواره به این آیه، به عنوان فضیلت و منقبتِ منحصربهفرد اشاره میکردند[٤٠٦]؛ مانند خطبهای که امام حسن٧ پس از شهادت امیرالمؤمنین٧ فرمودند:
اى اهل عراق! دربارۀ ما تقوا داشته باشید که امرا و میهمان سرزمین شما و اهلبیتِ کسی هستیم که خداوند در شأن ما فرمود: Gانما یُرِیدُ اللهُ لِیُذْهِبَ...F.[٤٠٧]
٣-٥. بیان حسرت اصحاب
به دلیل اینکه آیۀ تطهیر،
فضیلتِ بزرگی برای اهلبیت:
بود، برخی صحابه همواره در حسرت و آرزوی رسیدن
به این منقبت بودند. نمونۀ بارز آن، سخن
عامر است که وقتی معاویه علت لعن نکردن امیرالمؤمنین٧ را از او میپرسد، در پاسخ میگوید:
سه چیز را به یاد دارم که پیامبر خدا به او گفته است و لذا دشنام نمىدهم که اگر یکى از آنها در حقّ من بود، براى من محبوبتر از گلهاى چارپا بود... هنگامى که
[٤٠٤]. کنز الدقائق، ج١٠، ص٣٧٦.
[٤٠٥]. الدرالمنثور، ج٥، ص١٩٩؛ ینابیع المودة، ج٢، ص٥٩؛ مجمع الزوائد، ج٩، ص١٢١ و ١٦٨؛ مستدرک حاکم، ج٣، ص١٤٧؛ سنن ترمذی، ج٥، ص٣١؛ شواهد التنزیل، ج٢، ص٤٤.
[٤٠٦]. تفسیر القرآن (ابنکثیر)، ج٦، ص٣٧؛ الکافی، ج١، ص٤٢٣؛ أمالی (طوسی)، ص٥٤١؛ کنزالدقائق، ج٨، ص٢٨٣.
[٤٠٧]. تفسیر القرآن (ابنأبیحاتم)، ج٩، ص٣١٣٢؛ شواهد التنزیل، ج٢، ص٣١؛ تفسیر القرآن (ابنکثیر)، ج٣، ص٤٩٥؛ البرهان، ج٤، ص٣٤٧.