نماز جمعه در میان اهل تسنن به یک شکل خاص قربانی شد . آنها ظاهرش‌ را حفظ کرده‌اند یعنی نماز جمعه می‌خوانند ولی به اقرار خودشان که در این‌ کتب تفاسیر اغلب من می‌بینم [ روح آن حفظ نشده است ] . آیه می‌فرماید : "« اذا نودی للصلاه من یوم الجمعه فاسعوا الی ذکر الله »" وقتی که ندای‌ نماز جمعه بلند می‌شود ، بشتابید به سوی ذکر حق . خداوند خطبه را " ذکر حق " نامیده است . اصلا روح نماز جمعه همین دو خطبه است . بعدها در نماز جمعه به جای همه حرفها ، مدح و ثنای خلفا و سلاطین وقت گفته شد . یعنی آقای خطیب شروع می‌کرد یک سخنرانی در مدح این آقایی که آنجا نشسته‌ بود ایراد می‌کرد : خدا سایه فلان‌کس را از سر مسلمین کم نکند و غیره . فخررازی و دیگران می‌گویند : اینها همه " ذکرالشیطان " است در حالی که‌ قرآن می‌گوید : " « فاسعوا الی ذکر الله »" . اینها را اهل سنت در کتابهایشان نوشته‌اند . ببینید در همین نماز جمعه و خطبه نماز جمعه که در اسلام این‌قدر دارای‌ اهمیت است بنی‌امیه چطور اسلام را مسخ کردند . بنی‌امیه سب و لعن علی‌ علیه السلام را جز ارکان خطبه نماز جمعه قرار دادند . ببینید اسلام از کجاها خورد ! وقتی این نماز جمعه اینچنینی که باید در درجه اول به وسیله‌ امام معصوم و در درجه بعد توسط امام عادل بپا شود ، توسط فاسق‌ترین و ظالمترین امامها اقامه شد معلوم است که وضعش به چه صورت درمی‌آید .

ممنوع شدن سب امیرالمومنین علیه السلام توسط عمربن عبدالعزیز

عمربن عبدالعزیز بود که قضیه سب و لعن علی علیه السلام را ممنوع کرد . خودش می‌گوید : دو قضیه باعث شد که من این کار را منع کردم . یکی‌