اسوههاى فرماندهى
 
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص

اسوههاى فرماندهى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٩

اين دعاى پيامبر (ص) در باره او مستجاب شد و به نيكوترين وجهى در مسير حق ثابت قدم و پايدار ماند تا به درجه رفيع شهادت نايل گرديد.
هنگامى كه آيه شريفه وَالشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ «١» نازل شد، عبداللّه بن رواحه، كعب بن مالك و حسان بن ثابت نزد رسول خدا آمدند و گفتند: خداوند مى‌داند كه ما از زمره شعرا هستيم و ما هم با اين آيه قرآن سرزنش شده‌ايم. در اين هنگام آيه إِلَّا الَّذينَ امَنُوا وَعَمِلوُا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثيراً وَانْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا «٢» نازل گرديد. «٣» قدردانى پيامبر (ص) از عبداللّه بن رواحه‌ پيامبر اسلام (ص) در موارد مختلف از اين شخصيت بزرگ تقدير كرده است، از جمله:
نِعْمَ الرَّجُلُ عَبْدُ اللَّهِ بْنِ رَواحَةٍ «٤» عبدالله بن رواحه مرد بسيار خوبى است.
رَحِمَ اللَّهُ ابْنَ رَواحَةٍ إِنَّهُ يُحِبُّ الَمجالِسَ الَّتى تَتَباهى بِهَا الْمَلائِكَةُ «٥» خداوند پسر رواحه را مشمول رحمت خويش قرار دهد، زيرا او مجالسى را كه ملائكه به آن مباهات و افتخار مى‌كنند، دوست دارد.
همچنين نقل شده كه روزى عبدالله بن رواحه بيمار و بيهوش افتاده بود، رسول خدا (ص) به عيادت او رفت. حضرت پس از اينكه سه مرتبه او را صدا زد و عبداللّه جوابى نداد، اين چنين دست به دعا برداشت: