كه خداى آنان را به سزاى كردارشان برساند، و سخت ترين كيفرها را در باره ايشان روا دارد، و باران رحمتش را از ايشان دريغ دارد. «١» حمزه نه تنها يك مسلمان شده بود، بلكه مراحلى از ايمان را نيز پيموده بود و با دلى در نهايت آرامش و درونى لبريز از اطمينان، به پاسدارى از حريم اسلام و قرآن و پيامبر عظيم‌الشّأن كمر همت بسته بود. او نه تنها از ياران ديروز خود بريده بود، بلكه براى كشتن آنان نيز آمادگى كامل داشت. «٢» وقتى عمر با شمشير برهنه به درب خانه پيامبر (ص) نزديك مى‌شد و قصدش اين بود كه اظهار اسلام كند، حمزه به آن حضرت عرض كرد:
اجازه دهيد داخل شود، اگر قصد نيكى داشته باشد، هر چه در توان داريم از او دريغ نخواهيم داشت و اگر قصد بدى در سرداشته باشد، با شمشير خودش او را خواهيم كشت. «٣» حمزه با اين جملات بار ديگر ايمان عميق خود را نسبت به آيين محمدى اظهار كرد، و شهامت و فداكارى خود را در راه پيشبرد اهداف بلند اسلام به اثبات رساند.
پيامدهاى اسلام حمزه‌ اسلام حمزه پيروزى درخشانى براى مسلمانان به بار آورد و آنان را از مرحله انزوا و مخفى‌كارى و انفعال به سطح بالاترى ارتقا بخشيد. از اين پس آنان در پايگاه مركزى خود (خانه ارقم) اجتماع مى‌كردند، قرآن تلاوت مى‌نمودند و نماز جماعت به پا مى‌داشتند.
با گرايش حمزه به اسلام، قريش دريافت كه پيامبر اسلام (ص) عزت يافته و قدرتمند شده و از آن پس حمزه از وى پشتيبانى خواهد كرد. از اين رو، از اذيت و آزارهاى خود كاستند و رفتارشان با شخص پيامبر (ص) و ديگر مسلمانان روند ملايمترى يافت. «٤» هتاكى و فحاشى و ضرب و جرح و شكنجه و آزار و انواع بدرفتارى جاى خود را به پند و اندرز و تطميع و تهديد و مانند آن داد.