با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٠ - رقابت قبايل براى بردن سرها نزد ابن زياد

طبرى درباره سرهاى مقدس چنين مى‌نويسد: « [عمر سعد] سرهاى بقيه را جدا كرد و آنگاه ٧٢ سر را به همراه شمر بن ذى الجوشن، قيس بن اشعث، عمرو بن حجاج، و عزرة بن قيس، گسيل داشت. آنها رفتند و سرها را به عبيدالله بن زياد رساندند». [١]

چنان كه ملاحظه مى‌شود روايتهاى تاريخى درباره اينكه چه زمانى سرهاى بقيه شهيدان را نزد عبيدالله بن زياد در كوفه بردند مختلف است. برخى گويند كه پس از سر امام و پيش از بقيه كاروان حسينى به وسيله شمر بن ذى الجوشن، قيس بن اشعث، عمرو بن حجاج و عزرة بن قيس- هر يك از قبيله‌اى- برده شد. برخى ديگر برآنند كه آن سرهاى مقدس را همراه باقيمانده كاروان حسينى به كوفه بردند؛ و قبايل براى اينكه در بردن آنها سهم بيشترى داشتند باهم رقابت مى‌كردند.

همچنين نظر منابع تاريخى درباره شمار سرهاى شريف نيز مختلف است. برخى ٧٢، برخى ٩٢ [٢] و برخى هفتاد [٣] سر نوشته‌اند. قول هفتاد سر به واقع نزديك‌تر است چرا كه قبيله حر بن يزيد رياحى اجازه جدا كردن سرش را ندادند. سر طفل شيرخوار امام حسين (ع) نيز بريده نشد. چرا كه- به روايتى- خود امام او را دفن كرد.

اما مشهورترين اقوال اين است كه شمار سرهاى مقدس، ٧٢ سر بوده است. [٤]

[١] . تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٦.

[٢] . تذكرة الخواص، ص ٢٣١.

[٣] . الفصول المهمه، ص ١٩٨.

[٤] . الارشاد، ج ٢، ص ١١٣؛ تاريخ الطبرى، ج ٣، ص ٣٣٦؛ مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٢، ص ٣٩؛ البدايه والنهايه، ج ٨، ص ١٩١.