با کاروان حسینی - ت بینش - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١١٩ - دفن امام(ع) و ديگر شهيدان(ع)

مسعودى نيز بر همين باور است ولى مى‌نويسد: اهل غاضريه- قومى از بنى غاضر از بنى اسد- يك روز پس از قتل حسين و يارانش آنان را دفن كردند. [١]

اما خوارزمى مى‌نويسد: عمر سعد آن روز و فردايش را اقامت كرد. پس كشتگانش را جمع كرد، بر آنها نماز خواند و دفنشان كرد و حسين و اهل بيت و يارانش را رهاكرد! چون به كوفه رفتند و آنها را به همان حال رها كردند، اهل غاضريه از بنى اسد آمدند و ياران حسين را كفن كردند، بر آنان نماز خواندند و دفنشان نمودند. [٢]

اين قول همه مورخان اهل سنت است ... شايد منبع نخست آنان همان منبع طبرى يعنى ابومحنف باشد.

سرشناس‌ترين مورخان شيعه نيز با آنان در اين زمينه موافقند. شيخ مفيد گويد: «چون عمر سعد حركت كرد، گروهى از بنى اسد ساكن غاضريه به سوى حسين و يارانش- رحمةاللّه عليهم- آمدند و بر آنها نماز خواندند. سپس حسين (ع) را در جاى كنونى قبرش دفن كردند. فرزندش على اصغر [٣] را در محل پايش به خاك سپردند و براى شهيدان اهل‌بيت و يارانش كه در پيرامونش به خاك افتاده بودند در پايين پاى آن حضرت گورى كندند و همه را با هم دفن كردند. عباس بن على را در محلى كه كشته شد، در راه غاضريه، جايى كه هم اينك قبر اوست، دفن كردند. [٤]

سيد بن طاووس نيز بر همين باور است، آنجا كه گويد: چون عمر سعد ملعون از سرزمين كربلا بيرون رفت، گروهى از بنى اسد آمدند و بر آن پيكرهاى پاك و خون آلود نماز گزاردند و آنان را در جاى كنونى به خاك سپردند. [٥]

[١] . مروج الذهب، ج ٣، ص ٧٢.

[٢] . مقتل الحسين، خوارزمى، ج ٢، ص ٤٤.

[٣] . شيخ مفيد معتقد است كه امام سجاد (ع) على اكبر است، اما ما ثابت كرده‌ايم كه على اكبر آن كسى بود كه‌در كربلا كشته شد.

[٤] . الارشاد، ج ٢، ص ١١٤.

[٥] . الهوف، ١٢٥.