توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٢٢ - صنعت مذهب كلامى

پس مدح كردن آنقوم نسبت بتو نيز بايد گناه باشد لكن گناه بودن مدح ايشان باطل است پس ملزوم آن يعنى گناه و تقصير بودن مدح من نيز باطل مى‌باشد.

شرح فارسى:

توضيح‌

قوله: المذهب الكلامى: يعنى طريق استدلال اهل كلام.

قوله: و هو ان تكون بعد تسليم الخ: ضمير [هو] به ايراد الحجّة على طريق اهل الكلام راجع است.

قوله: لو كان فيهما آلهة الخ‌ : آيه (٢٢) از سوره انبياء.

قوله: لانّ المراد به: ضمير در [به‌] به فساد راجعست‌

قوله: خروجهما: يعنى خروج سموات و ارض.

قوله: الذى هما عليه: ضمير [هما] به سموات و ارض راجع بوده و ضمير مجرورى در [عليه‌] به نظام برمى‌گردد.

قوله: فى الخطابيات: امورى كه موجب حصول ظنّ ميباشند.

قوله: لتوطئة القسم: مقصود اينستكه لام دلالت دارد بر حذف قسم.

راد الكلاء و ارتاده: كلمه [راد] يعنى طلب و [كلاء] يعنى گياهان ريز و كوچك.

قوله: و هذه الحجّة الخ: صاحب دسوقى در حاشيه گفته است: