توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٦ - اقسام مطابقه

روم.

قوله: لا تخشوا النّاس و اخشونى‌ : آيه (٤٤) از سوره مائده‌

قوله: و فسّره: ضمير فاعلى به [بعضهم‌] راجع بوده و ضمير مفعولى به تدبيج برمى‌گردد.

قوله: او غيره: يعنى غير مدح مثل هجو نمودن يا مرثيه گفتن و يا سرودن غزل.

قوله: و اراد بالالوان: ضمير فاعلى در [اراد] به بعض راجع است.

قوله: بقرينة الامثلة: مانند مثال اوّل كه در آن بيش از يك لون آمده.

قوله: الملطخة بالدّم: كلمه [ملطخه‌] يعنى آلوده.

قوله: و تدبيج التورية: يعنى تدبيجى كه مشتمل بر توريه ميباشد.

قوله: فمذا اغبر العيش: اغبرار عيش عبارت است از ضيق و نقصان زندگانى.

قوله: الاخضر: اخضرار عيش كنايه است از كمال وسعت در زندگانى.

قوله: و ازورّ المحبوب الاصفر: كلمه [ازورّ] يعنى دور شد و اعراض نمود.

قوله: اسود يومى الابيض: اسوداد يوم كنايه است از ضيق حال و كثرت هموم چنانچه بياض يوم كنايه است از توسعه حال و فرح و سرور

قوله: و ابيض فودى الاسود: كلمه [فود] عبارتست از موى‌