توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٣٢٨ - مقاله برخى از ادباء و انتقاد شارح بآن

لشگريان و از افراد آنها قرار دهيم بطورى كه بتوهم بيايد كه ايشان نيز در كارزار و قتال شركت دارند.

و اين معنائى كه ذكر نموديم از كلام مصنّف در كتاب ايضاح فهميده ميشود يعنى وى در اين كتاب گفته كه حسن معناى بيت اوّل بواسطه خصوص اين زيادى (اقامت مع الرّايات الخ) حاصل مى‌گردد.

و در مقابل برخى گفته‌اند:

و ضمير در [بها] به خصوص اين زيادى راجع نبوده بلكه به زيادات سه‌گانه برمى‌گردد.

مقاله برخى از ادباء و انتقاد شارح بآن‌

برخى از ادباء گفته‌اند:

قول ابو تمام يعنى: و قد ظللّت الخ نسبت بمعناى قول افوه يعنى رأى عين المام مى‌باشد زيرا واقع شدن سايه بر رايات مشعر است باينكه رايات نزديك لشگر مى‌باشند.

شارح گويد:

در اين گفتار انتقاد و مناقشه داريم زيرا گاهى ممكنست سايه طورى بر علمها بيافتد درحاليكه در جوّ و فضا بوده بطورى كه اصلا ديده نشوند پس مجرّد افكنده شدن سايه طيور بر علمها دلالت بر قرب آنها به لشگر ندارد.

بلى، اگر بگوئيم: قول ابو تمام يعنى:

حتّى كانّها من الجيش.