توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٩٧ - انواع سرقت و اخذ

قوله: كما حكى عن عبد اللّه بن زبير: كلمه [الزبير] بفتح زاء و كسر باء است و عبد اللّه بن الزبير نام شاعرى است مشهور كه در عصر معاويه مى‌زيسته و اين غير از عبد اللّه بن الزبير بن العوام ميباشد و ضبط وى [الزبير] بضم زاء و فتح باء و سكون ياء است.

قوله: فعل ذلك: ضمير فاعلى به عبد اللّه ابن زبير راجع بوده و مشاراليه [ذلك‌] نسخ و انتحال ميباشد

قوله: بقول معن ابن اوس: كلمه [معن‌] بضم ميم و فتح عين ميباشد.

قوله: ان كان يعقل: يعنى اگر برادرت عاقل باشد در صورت بى‌انصافى تو هجرت اختيار كرده و ديگرى را براى تو اختيار ميكند.

قوله: لقد شعرت بعدى: اين فقره از كلام محتمل دو معنا است:

١- آنكه معنا چنين باشد: بعد از علم من باينكه تو شاعر نيستى شاعر گرديده‌اى.

٢- بعد از اينكه من از تو جدا شدم شاعر شده‌اى در حاليكه قبلا شاعر نبوده‌اى.

قوله: و انا احق بشعره: يعنى من سزاوارتر از ديگرانم به اينكه شعرى را اخذ و سرقت كنم.

قوله: فى داليته: يعنى در قصيده داليّه خود.

متن‌

و ان كان مع تغيير لنظمه او اخذ بعض اللّفظ سمّى اغارة و مسخا، فان كان الثانى ابلغ لاختصاصه بفضيلة فممدوح كقول بشّار: