توضيح المباني في شرح مختصر المعاني - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ٢٠١ - جناس لاحق و اقسام آن

مخرج با هم مشابه و مضارع مى‌باشند.

قوله: لان الحرف الاجنبى: يعنى حرفى كه با حرف ديگر مباين مى‌باشد.

قوله: نحو بينى و بين كنى الخ: اين عبارت نثر از كلام حريرى است.

قوله: و هم ينهون عنه و ينأون عنه‌ : آيه (٢٦) از سوره انعام‌

قوله: الخيل معقود بنواصيها الخير: در كتب اهل سنّت آمده كه اين عبارت حديثى است از پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله و سلّم.

قوله: و لا يخفى تقارب الدّال و الطاء: زيرا هردو باين نحو اداء مى‌شوند كه نوك زبان را بايد به بيخ دندانهاى جلو زد و آن‌ها را تلفّظ نمود.

قوله: و كذا اللّام و الراء: زيرا هردو از برخورد سطح زبان با سقف دهان يعنى كام اداء ميشوند.

قوله: سمّى لاحقا: زيرا احد اللّفظين را در جناس بودن ملحق بديگرى مى‌كنند.

قوله: ويل لكلّ همزة لمزة : آيه (١) از سوره همزه.

قوله: الهمزة الكسر: كسر يعنى كاستن و كاهش دادن.

قوله: الطعن: يعنى طعنه و كنايه زدن و ملامت نمودن.

قوله: يدل على الاعتياد: مثلا كلمه [ضحكه‌] يعنى كسيكه معتاد به ضحك و خنده است يا [لعبه‌] به شخصى مى‌گويند كه به بازى و لعب معتاد باشد.

قوله: ذلكم بما كنتم تفرحون الخ‌ : آيه (٧٥) از سوره غافر