تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٢ - تفسير جنايات و اعمال بى رويه قوم عاد

خدا بترسيد و پرهيزگارى پيشه كنيد و از من اطاعت نمائيد" كه اطاعتم اطاعت خدا است (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ‌).

و اگر فكر مى‌كنيد من سوداى مال در سر مى‌پرورانم و اينها مقدمه رسيدن به مال و مقامى است بدانيد" من كوچكترين اجرى در برابر اين دعوت از شما نمى‌خواهم" (وَ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ).

" اجر و پاداش من تنها بر پروردگار عالميان است" (إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلى‌ رَبِّ الْعالَمِينَ‌).

همه بركات و نعمتها از او است و من اگر چيزى مى‌خواهم از او مى‌خواهم، كه پروردگار همه ما او است.

سپس به انتقاد از كژيها و اعمال نادرست آنها پرداخته و سه موضوع را به آنها يادآور مى‌كند، و در لباس استفهام انكارى آنها را مخاطب ساخته چنين مى‌گويد:" آيا شما بر هر مكان مرتفعى نشانه‌اى از روى هوى و هوس مى‌سازيد"؟! (أَ تَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ‌).

واژه" ريع" در اصل به معنى مكان مرتفع است و" تعبثون" از ماده" عبث" به معنى كارى است كه هدف صحيح در آن تعقيب نمى‌شود، و با توجه به واژه" آيه" كه به معنى نشانه است روشن مى‌شود كه اين قوم متمكن و ثروتمند براى خودنمايى و تفاخر بر ديگران بناهايى بر نقاط مرتفع كوه‌ها و تپه‌ها، (همچون برج و مانند آن) مى‌ساختند كه هيچ هدف صحيحى براى آن نبود جز اينكه توجه ديگران را به آن جلب كنند و قدرت و نيروى خود را به رخ سايرين بكشند.