تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١ - تفسير زوجيت در گياهان

كَمْ أَنْبَتْنا فِيها مِنْ كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ‌) [١] در اينجا تعبير به" زوج" در مورد گياهان قابل دقت است، گرچه غالب مفسران زوج را به معنى نوع و صنف، و ازواج را به معنى انواع و اصناف گرفته‌اند، ولى چه مانعى دارد كه زوج را به معنى معروفش كه قبل از هر معنى ديگر به ذهن مى‌آيد بگيريم و اشاره به زوجيت در جهان گياهان باشد؟! در گذشته انسانها كم و بيش فهميده بودند كه بعضى از گياهان داراى نوع نر و نوع ماده است، و براى بارور ساختن گياهان از طريق تلقيح استفاده مى‌كردند اين مساله در مورد درختان نخل كاملا شناخته شده بود، ولى نخستين بار" لينه" دانشمند و گياهشناس معروف سوئدى، در اواسط قرن ١٨ ميلادى، موفق به كشف اين واقعيت شد كه مساله زوجيت در دنياى گياهان تقريبا يك قانون عمومى است و گياهان نيز همانند غالب حيوانات از طريق آميزش نطفه نر و ماده بارور مى‌شوند و سپس ميوه مى‌دهند.

ولى قرآن مجيد قرنها قبل از اين دانشمند كرارا در آيات مختلف به زوجيت در جهان گياهان اشاره كرده (در آيات مورد بحث، و در سوره رعد آيه ٤، و لقمان آيه ١٠ و سوره ق آيه ٧) و اين خود يكى از معجزات علمى قرآن است.

واژه" كريم" در اصل به معنى هر چيز پر ارزش است، گاه در مورد انسان به كار مى‌رود و گاه گياهان، و گاهى حتى نامه توصيف به" كريم" مى‌شود مانند سخن ملكه سبا در مورد نامه سليمان: إِنِّي أُلْقِيَ إِلَيَّ كِتابٌ كَرِيمٌ‌ (نمل- ٢٩).

[١] معمولا ماده رؤيت بدون" الى" متعدى به مفعول مى‌شود و حتى گاه دو مفعول مى‌گيرد و اگر مى‌بينيم در اينجا با" الى" متعدى شده به خاطر اين است كه به معنى نظر مى‌باشد كه اشاره به نگاه دقيق و غير سطحى است.