تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٠٥ - ١- هوا پرستى و عواقب دردناك آن

" بدبخت كسى است كه فريب هوى و غرور خويش را بخورد" [١] در حديث ديگرى از همان حضرت مى‌خوانيم كه:" هواپرستى دشمن عقل است"

(الهوى عدو العقل)

[٢] و نيز مى‌خوانيم:" هواپرستى اساس تمام رنجها است"

(الهوى اس المحن)

[٣] و همان حضرت مى‌فرمايد:" هرگز نه دين با هواپرستى جمع مى‌شود و نه عقل"

(لا دين مع هوى)

[٤]

(و لا عقل مع هوى)

[٥] خلاصه آنجا كه هواپرستى است نه پاى دين در ميان است و نه پاى عقل، در آنجا چيزى جز بدبختى و رنج و بلا نيست، در آنجا جز بيچارگى و شقاوت و فساد نخواهد بود.

رويدادهاى زندگى ما و تجربيات تلخى كه در دوران عمر در مورد خويش و ديگران ديده‌ايم شاهد زنده تمام نكته‌هايى است كه در آيات و روايات فوق در زمينه هواپرستى وارد شده است.

افرادى را مى‌بينيم كه چوب يك ساعت هواپرستى را تا آخر عمر مى‌خورند!.

جوانانى را سراغ داريم كه بر اثر پيروى از هوى چنان در دام اعتيادهاى خطرناك و انحرافات جنسى و اخلاقى گرفتار شده‌اند كه تبديل به موجودى زبون، ناتوان و بى ارزش گرديده، و تمام نيروها و سرمايه‌هاى خويش را از كف دادند.

در تاريخ معاصر و گذشته به نام كسانى برخورد مى‌كنيم كه به خاطر هوا- پرستيشان هزاران و گاه ميليونها انسان بى گناه را به خاك و خون كشيده‌اند و نام ننگينشان تا ابد به زشتى برده مى‌شود.

[١] نهج البلاغه خطبه ٨٦.

[٢] غرر الحكم جمله ٢٦٥.

[٣] غرر الحكم جمله ١٠٤٨.

[٤] غرر الحكم جمله ١٠٥٣١.

[٥] غرر الحكم جمله ١٠٥٤١.