تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨ - ادعاهاى بزرگ

همين اقتضا مى‌كند، هر چند بعضى احتمال داده‌اند كه گوينده اين سخن فرشتگان خواهند بود و هدفشان ممنوع ساختن مشركان از رحمت خدا است.

و بعضى نيز گفته‌اند كه گوينده اين سخن مجرمانند كه به يكديگر اين را مى‌گويند، ولى ظاهر همان معنى اول است كه بسيارى از مفسران آن را اختيار كرده و يا به عنوان اولين تفسير از آن ياد نموده‌اند [١] اما در اينكه آن روز كه مجرمان، فرشتگان را ملاقات مى‌كنند كدام روز است؟ مفسران دو احتمال داده‌اند بعضى گفته‌اند روز مرگ است كه انسان فرشته مرگ را مى‌بيند چنان كه در آيه ٩٧ سوره نساء مى‌خوانيم: وَ لَوْ تَرى‌ إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ‌:" اگر ظالمان را ببينى هنگامى كه در امواج مرگ قرار گرفته‌اند و فرشتگان دستها را گشوده‌اند و مى‌گويند جان خود را بيرون كنيد ...".

بعضى ديگر اين تفسير را انتخاب كرده‌اند كه منظور روز قيامت و رستاخيز است كه مجرمان در برابر فرشتگان عذاب قرار مى‌گيرند و آنها را مشاهده مى‌كنند.

تفسير دوم با توجه به آيات بعد كه سخن از رستاخيز مى‌گويد و مخصوصا جمله يومئذ اشاره به آن مى‌گيرد، نزديكتر به نظر مى‌رسد.

" ما به سراغ تمام اعمالى كه آنها انجام دادند مى‌رويم و همه را همچون ذرات غبار پراكنده در هوا مى‌كنيم"! (وَ قَدِمْنا إِلى‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً).

[١] تفسير الميزان، تفسير فخر رازى، تفسير فى ظلال، و تفسير ابو الفتوح رازى ذيل آيه مورد بحث.