تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٢

٩١- (بگو) من مامورم پروردگار اين شهر (مقدس مكه) را عبادت كنم همان كسى كه اين شهر را حرمت بخشيده و همه چيز از آن اوست و من مامورم كه از مسلمين باشم.

٩٢- و اينكه قرآن را تلاوت كنم هر كس هدايت شود براى خود هدايت شده و هر كس گمراه گردد (گناهش به گردن خود اوست) بگو من فقط از انذار كنندگانم.

تفسير نمونه ؛ ج‌١٥ ؛ ص٥٧٢

- بگو حمد و ستايش مخصوص ذات خداست به زودى آياتش را به شما نشان مى‌دهد تا آن را بشناسيد و پروردگار تو از آنچه انجام مى‌دهيد غافل نيست.

تفسير: آخرين ماموريت پيامبر (ص)

در آيات گذشته سخنى از اعمال بندگان و آگاهى خداوند نسبت به آن در ميان بود و در نخستين آيات مورد بحث سخن از پاداش عمل و ايمنى آنها از فزع روز قيامت است.

مى‌فرمايد:" كسانى كه حسنه و كار نيكى انجام دهند پاداشى بهتر از آن خواهند داشت و از وحشت آن روز در امان خواهند بود" (مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها وَ هُمْ مِنْ فَزَعٍ يَوْمَئِذٍ آمِنُونَ‌).

در اينكه منظور از" حسنه" چيست؟ مفسران تعبيرات گوناگونى دارند:

بعضى آن را به كلمه توحيد و" لا اله الا اللَّه" و ايمان به خدا تفسير كرده‌اند.

و بعضى آن را اشاره به ولايت امير مؤمنان على ع و ائمه معصومين مى‌دانند، و در روايات متعددى كه از طرق اهل بيت ع رسيده بر اين معنا تاكيد شده است، از جمله: در حديثى از امام باقر ع مى‌خوانيم كه يكى از ياران على ع بنام" ابو عبد اللَّه جدلى" خدمتش آمد امام فرمود آيا از معنى اين سخن خداوند مَنْ جاءَ بِالْحَسَنَةِ فَلَهُ خَيْرٌ مِنْها ... (تا پايان آيه بعد) به تو خبر دهم؟ عرض كرد آرى فدايت شوم اى امير مؤمنان! فرمود:

الحسنه معرفة الولاية و حبنا اهل البيت و السيئة انكار الولاية و بغضنا اهل البيت:

" حسنه شناخت ولايت و دوستى ما