تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٣٨ - تفسير كوران و كران سخن تو را پذيرا نيستند!

اسلام ص منطبق مى‌داند چرا كه بر هيچكس همچون او منطبق نمى‌شود.

به هر حال يكى از رسالتهاى قرآن مبارزه با اختلافاتى است كه بخاطر آميخته شدن" خرافات" با" حقايق تعليمات انبياء" به وجود آمده بود، و هر پيامبرى وظيفه دارد كه به اختلافات ناشى از تحريفها و آميختن حق و باطل پايان دهد، و چون چنين كارى از يك فرد درس نخوانده برخاسته از محيط جهل ممكن نيست روشن مى‌شود كه از سوى خدا است.

*** و از آنجا كه مبارزه با هر گونه اختلاف، مايه هدايت و رحمت است در آيه بعد به صورت يك اصل كلى مى‌فرمايد:" قرآن، هدايت و رحمت است براى مؤمنان" (وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ‌).

آرى هدايت و رحمت است از نظر اختلاف‌زدايى، و مبارزه با خرافات.

هدايت و رحمت است از اين نظر كه دليل حقانيتش در عظمت محتوايش نهفته شده است.

هدايت و رحمت است از اين جهت كه هم راه را نشان مى‌دهد و هم طرز پيمودن راه را.

و ذكر" مؤمنين" در اينجا بخصوص، بخاطر همانست كه قبلا هم گفته‌ايم كه تا مرحله‌اى از ايمان يعنى آمادگى براى پذيرش حق و تسليم در برابر پروردگار در انسان نباشد از اين منبع پر فيض الهى بهره نخواهد برد.

*** و از آنجا كه گروهى از بنى اسرائيل در برابر حقايقى كه قرآن بازگو كرده بود باز مقاومت به خرج دادند و تسليم نشدند، در آيه بعد مى‌افزايد:

" پروردگار تو ميان آنها در روز قيامت به حكم خود داورى مى‌كند، و او توانا و دانا است" (إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ‌).