تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٩٦ - تفسير توطئه نه گروهك مفسد در وادى القرى

مى‌كند نشان مى‌دهد كه اين كار هميشگى آنها بود.

هر يك از اين نه گروهك، رئيس و رهبرى داشتند و احتمالا هر كدام به قبيله‌اى منتسب بودند.

*** مسلما با ظهور صالح و آئين پاك و مصلح او، عرصه بر اين گروهكها تنگ شد، اينجا بود كه طبق آيه بعد" گفتند: بيائيد قسم ياد كنيد به خدا كه بر او و خانواده‌اش شبيخون مى‌زنيم و آنها را بقتل مى‌رسانيم، سپس به ولى دم آنها مى‌گوئيم كه ما هرگز از هلاكت خانواده آنها خبر نداشتيم و در اين گفتار خود صادق هستيم"! (قالُوا تَقاسَمُوا بِاللَّهِ لَنُبَيِّتَنَّهُ وَ أَهْلَهُ ثُمَّ لَنَقُولَنَّ لِوَلِيِّهِ ما شَهِدْنا مَهْلِكَ أَهْلِهِ وَ إِنَّا لَصادِقُونَ‌).

" تقاسموا" فعل امر است، يعنى همگى شركت كنيد در سوگند ياد كردن و تعهد كنيد بر انجام اين توطئه بزرگ، تعهدى كه بازگشت و انعطافى در آن نباشد.

جالب اينكه آنها به" اللَّه" قسم ياد كردند، كه نشان مى‌دهد آنها غير از پرستش بتها معتقد به اللَّه خالق زمين و آسمان نيز بودند، و در مسائل مهم به نام او سوگند ياد مى‌كردند، و نيز نشان مى‌دهد كه آنها آن قدر مست و مغرور بودند كه اين جنايت بزرگ خود را با نام خدا انجام دادند! گويى مى‌خواهند عبادت و يا خدمتى خداپسندانه انجام دهند، و اين است راه و رسم مغروران از خدا بيخبر و گمراه.

" لنبيتنه" از ماده" تبييت" به معنى شبيخون زدن و حمله غافلگيرانه شبانه است، اين تعبير نشان مى‌دهد كه آنها در عين حال از طرفداران صالح بيم داشتند و از قوم و قبيله‌اش وحشت مى‌كردند، لذا براى اينكه به مقصود خود برسند و در عين حال گرفتار خشم طرفداران او نشوند، ناچار نقشه حمله شبانه را طرح‌