تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨ - تفسير مقايسهاى از بهشت و دوزخ

اما بزودى به آنها گفته مى‌شود:" امروز يك بار" وا ثبورا" نگوئيد، بلكه بسيار ناله" وا ثبورا" سر دهيد" (لا تَدْعُوا الْيَوْمَ ثُبُوراً واحِداً وَ ادْعُوا ثُبُوراً كَثِيراً).

و در هر حال اين ناله شما به جايى نخواهد رسيد و مرگ و هلاكى در كار نخواهد بود، بلكه بايد زنده بمانيد و مجازاتهاى دردناك را بچشيد.

اين آيه در حقيقت شبيه آيه ١٦ سوره طور است كه مى‌فرمايد: اصْلَوْها فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا سَواءٌ عَلَيْكُمْ إِنَّما تُجْزَوْنَ ما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ‌:" در آتش دوزخ بسوزيد مى‌خواهيد شكيبايى كنيد يا نكنيد، براى شما تفاوتى نمى‌كند، شما جزاى اعمال گذشته خود را مى‌بينيد".

در اينكه گوينده اين سخن با كافران كيست؟ قرائن نشان مى‌دهد فرشتگان عذابند چرا كه سر و كارشان با آنها است.

و اما اينكه چرا به آنها گفته مى‌شود يك بار وا ثبورا نگوئيد، بلكه بسيار بگوئيد، ممكن است به خاطر اين باشد كه عذاب دردناك آنها موقتى نيست كه با گفتن يك" وا ثبورا" پايان يابد، بلكه بايد در طول اين مدت همواره اين جمله را تكرار كنند، بعلاوه مجازات الهى درباره اين ستمگران جنايتكار آن چنان رنگارنگ است كه در برابر هر مجازاتى مرگ خود را با چشم مى‌بينند و صداى وا ثبورا ايشان بلند مى‌شود و گويى مرتبا مى‌ميرند و زنده مى‌شوند.

*** سپس روى سخن را به پيامبر ص كرده دستور مى‌دهد آنها را به يك داورى دعوت كند، مى‌فرمايد:" بگو آيا اين سرنوشت دردناك بهتر است، يا بهشت جاويدانى كه به پرهيزكاران وعده داده شده است؟ بهشتى كه هم پاداش اعمال آنها است و هم جايگاه و قرارگاهشان" (قُلْ أَ ذلِكَ خَيْرٌ أَمْ جَنَّةُ الْخُلْدِ الَّتِي وُعِدَ الْمُتَّقُونَ كانَتْ لَهُمْ جَزاءً وَ مَصِيراً).

***