تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٣١ - تفسير " شعيب" و اصحاب" ايكه"

در فارسى از آن به" بيشه" تعبير مى‌كنيم، سرزمينى كه نزديك" مدين" قرار داشت به خاطر داشتن آب و درختان زياد" ايكه" نام گرفت، قرائن نشان مى‌دهد كه آنها زندگى مرفه، و ثروت فراوان داشتند، و شايد به همين دليل غرق غرور و غفلت بودند!

*** سپس به شرح اين اجمال پرداخته، مى‌گويد:" هنگامى كه شعيب به آنها گفت: آيا تقوا را پيشه نمى‌كنيد"؟ (إِذْ قالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَ لا تَتَّقُونَ‌).

در حقيقت دعوت شعيب از همان نقطه شروع شد كه ساير پيامبران مى‌كردند دعوت به تقوى و پرهيزگارى كه ريشه و خمير مايه همه برنامه‌هاى اصلاحى و دگرگونيهاى اخلاقى و اجتماعى است.

قابل توجه اينكه در اين داستان تعبير" اخوهم" كه در داستان صالح و هود و نوح و لوط آمده بود ديده نمى‌شود، شايد به خاطر اينكه شعيب اصلا اهل مدين بود و تنها با مردم آنجا خويشاوندى داشت نه با مردم" ايكه" لذا در سوره هود آيه ٨٤ هنگامى كه فقط سخن از" مدين" مى‌گويد اين تعبير آمده است: وَ إِلى‌ مَدْيَنَ أَخاهُمْ شُعَيْباً ولى چون در آيه مورد بحث سخن از اصحاب" ايكه" است و آنها با شعيب خويشاوندى نداشتند لذا اين تعبير ذكر نشده است.

*** سپس افزود:" من براى شما رسول امينى هستم" (إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ‌).

***" تقوا را پيشه كنيد و از خدا بپرهيزيد و مرا اطاعت نمائيد" (كه اطاعتم اطاعت او است) (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ‌).

***