تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٥ - تفسير جنايات و اعمال بى رويه قوم عاد

جريمه را قائل شويد و به هنگام خشم و غضب خون افراد را بريزيد و با شمشير به جان آنها بيفتيد كه اين كار جباران و ستمگران و طاغيان روزگار است.

" راغب" در" مفردات" مى‌گويد:" بطش" (بر وزن نقش) به معنى گرفتن چيزى است با قدرت و برترى.

در حقيقت هود اين دنياپرستان را از سه طريق مورد سرزنش قرار مى‌دهد:

نخست به نشانه‌هايى كه از روى خودخواهى و خودنمايى بر فراز بلنديها مى‌ساختند كه بر ديگران تفاخر كنند.

سپس به ساختمانهايى چون قصرهاى محكم جباران كه نشانه آرزوهاى دور و دراز و غفلت از اين نكته كه دنيا" دار ممر است و نه دار مقر" انتقاد مى‌كند.

و سرانجام زياده روى آنها را به هنگام مجازات مورد انتقاد قرار مى‌دهد، كه قدر جامع بين امور سه‌گانه همان حس برترى جويى و حب بقاء است، و اين نشان مى‌دهد كه آن چنان عشق دنيا بر آنها مسلط شده بود كه از راه و رسم بندگى خارج شده و در دنيا پرستى غرق بودند و تا سر حد دعوى الوهيت پيش رفته بودند و اينها بار ديگر اين حقيقت را اثبات مى‌كند كه‌

حب الدنيا رأس كل خطيئه‌ [١]

*** بعد از بيان اين انتقادهاى سه‌گانه بار ديگر آنها را به تقوا دعوت كرده مى‌گويد:" اكنون كه چنين است تقوا پيشه كنيد و از خدا بترسيد و دستور مرا اطاعت نمائيد" (فَاتَّقُوا اللَّهَ وَ أَطِيعُونِ‌).

*** سپس به بخش سوم از بيان هود مى‌رسيم كه تشريح نعمتهاى الهى بر بندگان‌

---

[١] تفسير فخر رازى ذيل آيه مورد بحث.