تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٣٥ - تفسير آنها را از گنجها و قصرهاى مجللشان بيرون رانديم!

٥٧- ولى ما آنها (فرعونيان) را از باغها و چشمه‌ها بيرون كرديم.

٥٨- از گنج‌ها و قصرهاى مجلل! ٥٩- آرى، اين چنين كرديم و بنى اسرائيل را وارث آنها ساختيم.

تفسير: آنها را از گنجها و قصرهاى مجللشان بيرون رانديم!

در آيات گذشته ديديم كه سرانجام موسى در آن صحنه سرنوشت‌ساز پيروز از ميدان بيرون آمد. گرچه فرعون و فرعونيان به او ايمان نياوردند، ولى اين ماجرا چند اثر مهم داشت كه هر كدام پيروزى مهمى محسوب مى‌شد:

١- بنى اسرائيل به رهبر و پيشواى خود مؤمن و دلگرم شدند، و يك‌دل و يك جان گرد او را گرفتند، چرا كه بعد از سالها بدبختى و تيره‌روزى و دربدرى پيامبرى آسمانى در ميان خود مى‌بينند كه هم ضامن هدايت آنها است، و هم رهبر انقلاب و آزادى و پيروزى آنان خواهد شد.

٢- موسى در ميان مردم مصر و قبطيان جايى براى خود باز كرد، جمعى به او تمايل پيدا كردند و يا لا اقل از مخالفت با او وحشت داشتند، و صداى دعوت موسى در تمام مصر پيچيد.

٣- از همه مهمتر اينكه فرعون نه از نظر افكار عمومى، نه از نظر وحشت بر جان خود، قدرت مزاحمت با مردى كه عصائى اين چنين در دست دارد و زبانى آن چنان گويا در دهان، در خود نمى‌ديد.

مجموع اين امور زمينه مساعدى را براى اينكه موسى بتواند در ميان آن مردم بماند و به دعوت و تبليغ بپردازد و اتمام حجت كند فراهم ساخت.

ساليان دراز به اين منوال گذشت، و موسى معجزات ديگرى كه در سوره اعراف ذيل آيات ١٣٠ تا ١٣٥ به آن اشاره كرديم- در كنار منطق و بيان خود-