تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٢ - تفسير برخورد منطقى و قاطع با فرعون

و به دنبال بيان رسالت خود، آزادى بنى اسرائيل را مطالبه كنيد و" بگوئيد ما ماموريم از تو بخواهيم كه بنى اسرائيل را با ما بفرستى" (أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ‌).

بديهى است منظور اين بوده كه زنجير اسارت و بردگى از آنها بردار تا آزاد شوند، و بتوانند با آنها بيايند، نه اينكه تقاضاى فرستادن آنها به وسيله فرعون شده باشد.

*** در اينجا فرعون زبان به سخن گشود و با جمله‌هايى حساب شده، و در عين حال شيطنت‌آميز، براى نفى رسالت آنها كوشيد. نخست رو به موسى كرد و چنين گفت:" آيا ما تو را در كودكى در دامان مهر خود پرورش نداديم"؟! (قالَ أَ لَمْ نُرَبِّكَ فِينا وَلِيداً).

تو را از آن امواج خروشان و خشمگين نيل كه وجودت را به نابودى تهديد مى‌كرد گرفتيم، دايه‌ها برايت دعوت كرديم، و از قانون مجازات مرگ فرزندان بنى اسرائيل معافت نموديم، در محيطى امن و امان در ناز و نعمت پرورش يافتى! و بعد از آن نيز" سالهاى متمادى از عمرت در ميان ما بودى"! (وَ لَبِثْتَ فِينا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ‌).

*** سپس به ايراد ديگرى نسبت به موسى پرداخته و مى‌گويد:" تو آن كار مهم (كشتن يكى از قبطيان و طرفداران فرعون) را انجام دادى" (وَ فَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ‌).

اشاره به اينكه تو چگونه مى‌توانى پيامبر باشى كه داراى چنين سابقه‌اى هستى.

و از همه اينها گذشته" تو كفران نعمتهاى ما مى‌كنى" (وَ أَنْتَ مِنَ الْكافِرِينَ‌).