تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥٦ - بحثى ديگر از صفات عباد الرحمن

تفسير:

بحثى ديگر از صفات عباد الرحمن‌

ششمين ويژگى" عباد الرحمن" كه در آيات مورد بحث آمده توحيد خالص است كه آنها را از هر گونه شرك و دوگانه و يا چند گانه پرستى دور مى‌سازد، مى‌فرمايد:" آنها كسانى هستند كه معبود ديگرى را با خداوند نمى‌خوانند" (وَ الَّذِينَ لا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ).

نور توحيد سراسر قلب آنها و زندگى فردى و اجتماعيشان را روشن ساخته و تيرگى و ظلمت شرك از آسمان فكر و روح آنها به كلى كنار و رخت بر بسته است.

هفتمين صفت، پاكى آنها از آلودگى به خون بيگناهان است:" آنها هرگز انسانى را كه خداوند خونش را حرام شمرده، جز به حق، به قتل نمى‌رسانند" (وَ لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِ‌) [١] از آيه فوق به خوبى استفاده مى‌شود كه تمام نفوس انسانى در اصل محترمند و ريختن خون آنها ممنوع است، مگر عواملى پيش آيد كه اين احترام ذاتى را تحت الشعاع قرار دهد و مجوز ريختن خون گردد.

هشتمين وصف آنها اين است كه: دامان عفتشان هرگز آلوده نمى‌شود" و زنا نمى‌كنند" (وَ لا يَزْنُونَ‌).

آنها بر سر دو راهى كفر و ايمان، ايمان را انتخاب مى‌كنند، و بر سر دو راهى امنيت و ناامنى جانها، امنيت را، و بر سر دو راهى پاكى و آلودگى، پاكى را، آنها محيطى خالى از هر گونه شرك و ناامنى و بى‌عفتى و ناپاكى با تلاش و كوشش خود فراهم مى‌سازند.

[١] استثناء در جمله بالا به اصطلاح" استثناء مفرغ" است، و در تقدير چنين بوده" لا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ‌ بسبب من الاسباب الا بالحق".