تفسير نمونه‌ ط-دار الكتب الاسلاميه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١١٨ - تفسير حركت سايهها!

راغب در مفردات و بعضى ديگر از مفسران گفته‌اند، اين است كه اسقاء به معنى آماده ساختن آب و در اختيار گذاردن است كه هر موقع انسان اراده كند از آن بنوشد، در حالى كه ماده" سقى" به معنى آن است كه ظرف آب را به دست كسى بدهند، تا بنوشد و به تعبير ديگر اسقاء معنى وسيعتر و گسترده‌ترى دارد.

٣- در اين آيه، نخست سخن از زمينهاى مرده به ميان آمده، بعد چهارپايان و بعد انسانها، اين تعبير ممكن است به خاطر اين باشد كه تا زمينها بوسيله باران زنده نشوند چهارپايان غذايى نخواهند داشت، و تا چهارپايان جان نگيرند انسان نمى‌تواند از آنها تغذيه كند.

٤- مطرح كردن مساله حيات بخشى آب بعد از مساله پاكسازى ممكن است اشاره به ارتباط نزديك اين دو با هم باشد (درباره اثرات حياتبخش آب به طور مشروح در جلد ١٣ ذيل آيه ٣٠ سوره انبياء بحث كرده‌ايم).

*** در آخرين آيه مورد بحث اشاره به" قرآن" كرده، مى‌گويد:" ما اين آيات را به صورتهاى گوناگون و مؤثر در ميان آنها قرار داديم تا متذكر شوند و از آن به قدرت پروردگار پى برند، اما بسيارى از مردم جز انكار و كفر كارى در برابر آن نشان ندادند" (وَ لَقَدْ صَرَّفْناهُ بَيْنَهُمْ لِيَذَّكَّرُوا فَأَبى‌ أَكْثَرُ النَّاسِ إِلَّا كُفُوراً).

گرچه بسيارى از مفسران، مانند مرحوم طبرسى و شيخ طوسى در تبيان و علامه طباطبائى در الميزان و بعضى ديگر، ضمير در جمله" صرفناه" را به باران بازگردانده‌اند كه مفهومش چنين مى‌شود ما قطرات باران را در جهات مختلف روى زمين و مناطق گوناگون مى‌فرستيم و آن را در ميان انسانها تقسيم مى‌كنيم تا متذكر اين نعمت بزرگ خدا بشوند، ولى حق اين است كه اين ضمير به قرآن و آيات آن باز مى‌گردد چرا كه اين تعبير (به صورت فعل ماضى و مضارع) در ده‌