علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٨٣
١٩٥٥.امام كاظم عليه السلام : اى هشام! مسيح عليه السلام به حواريان خود گفت : اى بندگان بد! . . . همچون غربال مباشيد كه آرد پاكيزه از آن بيرون مى آيد و نخاله را نگه مى دارد . شما نيز حكمت از دهانهايتان بيرون مى آيد و كينه در سينه هايتان مى ماند .
٦ / ٦
خطر لغزش دانشمند
١٩٥٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از لغزش دانشمند بپرهيزيد كه لغزشش وى را در آتش سرنگون سازد .
١٩٥٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : پس از خود از سه چيز بر امّتم نگرانم : اينكه قرآن را به غير معنايش تفسير كنند و از لغزش دانشمند پيروى كنند ، يا اينكه مالدار شوند ، تا آنجا كه سر به طغيان نهند و سرمست شوند و من راه نجات از اين را به شما مى نمايانم . . . و اما دانشمند ، پس بازگشتش را انتظار كشيد و از لغزشش پيروى مكنيد .
١٩٥٨.امام على عليه السلام : . . . لغزش دانشمند ، مانند شكستن كشتى است . غرق مى شود و غرق مى كند .
١٩٥٩.امام على عليه السلام : لغزش دانشمند ، دنيا را به تباهى مى كشد .
١٩٦٠.امام على عليه السلام : لغزش دانشمند ، جنايت بزرگى است .
١٩٦١.امام على عليه السلام : لغزشى سخت تر از لغزش دانشمند نيست .
١٩٦٢.امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ : اگر گناه دانشمند پنهان بماند ، جز به صاحبش زيان نمى رساند و اگر آشكار شود ، هم به صاحبش و هم به عموم مردم زيان رساند .
١٩٦٣.عيسى عليه السلام ـ هنگامى كه به ايشان گفته شد : اى روح و كلمه خداـ فرمود : لغزش دانشمند ، هنگامى كه دانشمند مى لغزد ، بر اثر لغزش وى ، بسيارى خواهند لغزيد .