١٦٩٥.ام سلمة : پيامر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه از خانه بيرون مى رفت مى گفت : به نام خدا . پروردگارم به تو پناه مى برم از اينكه بلغزم يا گمراه گردم ، ستم كنم يا بر من ستم شود ، نادانى كنم يا بر من نادانى شود .

١٦٩٦.امام على عليه السلام ـ در دعاى يوم الهرير در پيكار صفّينـ : خدايا! ... از نادانى و بيهودگى و از گفتار و كردار بد به تو پناه مى برم .

١٦٩٧.امام صادق عليه السلام ـ در دعاى صبح و شامـ : خدايا! با تو شام مى كنيم و با تو صبح مى كنيم و با تو زنده ايم و با تو مى ميريم و به سوى تو مى آييم و به تو پناه مى برم ، از اينكه كسى را خوار گردانم يا خوار شوم ، گمراه سازم يا گمراه شوم ، ستم كنم يا بر من ستم شود و نادانى كنم يا بر من نادانى شود .

١٦٩٨.عبدالرحمان بن سيابه : امام صادق عليه السلام اين دعا را به من داد : «سپاس خدايى را كه صاحب حمد است و شايسته و نهايت و محلّ آن . . . و پناه مى برم از اينكه نادانى را با دانش و جفا را با بردبارى و ستم را با دادگرى و گسستن را با نيكى و بى تابى را با شكيبايى جا به جا كنم» .

٢ / ١٩

استغفار از نادانى

١٦٩٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله اين دعا را مى خواند : خدايا! خطا و نادانى و اسراف كارى و آنچه را تو بهتر از خودم مى دانى بر من بيامرز . خدايا! شوخى و جدّى و خطا و عمرم را بر من ببخشاى كه همه اينها نزد من هست .