علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٠٧
١٧٥٧.امام على عليه السلام : دانشمند به تمام معنى ، كسى است كه بندگان را از اميد به رحمت خداوند باز ندارد و از مكر خداوند ايمنشان نسازد .
١٧٥٨.امام على عليه السلام : آيا شما را از دانشمند حقيقى و كامل آگاه نكنم؟ آنكه معاصى الهى را براى بندگان خدا نيارايد و از مكرش ايمنشان نسازد و از رحمتش نااميد نكند .
١٧٥٩.امام على عليه السلام : پنج چيز از پنج كس زشت شمرده مى شود : گناه فراوان از دانشمندان و آز در حكيمان و بخل در توانگران و بى شرمى از زنان و زنا از پيران .
١٧٦٠.امام على عليه السلام : به ما رسيده است كه مردى در بنى اسرائيل ، هشتاد صندوق از دانش گرد آورد . خداوند متعال به يكى از پيامبران خود وحى كرد كه به اين حكيم بگو : اگر به اندازه آن بر آن بيفزايى ، سودى نبخشد؛ مگر آنكه به اين سه چيز عمل كنى : نخست اين كه دنيا را دوست نداشته باشى كه آن سراى مؤمنان نيست . دوم اينكه همراه شيطان نگردى كه او رفيق مؤمنان نيست . و سوم اينكه مؤمنان را آزار ندهى كه اين كار مؤمنان نيست .
١٧٦١.امام على عليه السلام : عيب دانش خود ستايى است .
١٧٦٢.امام على عليه السلام : مبغوضترين بندگان نزد خداى سبحان ، دانشمند خود بزرگ بين است .
١٧٦٣.امام على عليه السلام ـ در حكمتهاى منسوب به ايشانـ : دانشت را از خود پسندى و وقارت را از كبر حفظ كن .