١٦٣٩.امام صادق عليه السلام : دانشمندان شيعه ما ، مرز داران مرزى اند كه ابليس و عفريتهايش در وراى آن قرار دارند . آنان را از در آمدن بر پيروان ناتوان ما جلو مى گيرند و از تسلّط ابليس و پيروان ناصبى او مانع مى شوند .

١٦٤٠.امام كاظم عليه السلام : يك فقيه كه يتيمى از يتيمان گسسته از مشاهده ما را با آموختن نيازهايش نجات مى دهد ، از هزار عابد بر ابليس گرانتر مى آيد؛ چون همّت عابد تنها خودش است و فقيه افزون بر خود ، به بندگان و كنيزان خدا هم مى انديشد؛ تا آنان را از دست ابليس و گردن كشان وى برهاند و از اين رو او نزد خدا از هزار عابد و هزار هزار عابد برتر است .

١٦٤١.امام هادى عليه السلام : اگر پس از غايب شدن حضرت قائم (عج) ، دانشمندان الهى كه به سوى او مى خوانند و ره مى نمايند و از دينش دفاع مى كنند و بندگان ناتوان خداوند را از تله شيطان و دامهاى دشمنان اهل بيت عليهم السلامنجات مى دهند ، نبودند ، هيچ كس نمى ماند مگر اينكه از دين باز مى گشت ؛ ولى آنان اند كه زمام دلهاى ناتوان شيعه را همچون سكّان در دست ناخداى كشتى به دست گرفته اند . اينان همان انسانهاى برتر نزد خداوندند .

٢ / ٧

مبارزه با ستمكار

١٦٤٢.امام على عليه السلام : اگر حضور اين جمع نبود و با وجود ياور حجّت تمام نمى شد و اگر خداوند از دانشمندان پيمان نگرفته بود كه با پرخورى ستمكار و گرسنگى ستمديده موافقت نكنند ، زمام خلافت را به حال خود رها مى كردم .