١٦٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه بدعتها آشكار مى شود و آخرين اين امّت ، نخستين آن را لعنت كند ، هر كس دانشى دارد بايد آن را انتشار دهد كه پنهان كننده دانش در آن روزگار ، مانند پنهان كننده وحى نازل شده بر محمّد صلى الله عليه و آلهاست .

١٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند در هر بدعتى كه اسلام و مسلمانان را با آن فريب مى دهند ، كسى را دارد كه آن را دفع كند و از نشانه هايش سخن گويد ، پس آن مجلسها را با حمايت از ناتوانان مغتنم شمريد و بر خداوند توكّل كنيد كه خداوند براى توكّل كردن كافى است .

١٦٤٧.امام معصوم عليه السلام : هنگامى كه بدعتها آشكار مى شود ، بر دانشمند است كه دانشش را آشكار سازد كه اگر نكند نور ايمان از او گرفته مى شود .

ر . ك : ص ٤٤٥ «وجوب آموزش بر عالم» / ص ٤٤٧ «حرمت پنهان داشتن دانش» . ص ٤٥٥ «زكات دانش» / ص ٤٥٧ «برترين صدقه» .

٢ / ٩

اندرز همديگر

١٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در دانش همديگر را راهنمايى كنيد كه خيانت هر يك از شما در دانشش سخت تر از خيانت وى در مالش مى باشد و خداوند روز قيامت از شما بازخواست مى كند .

١٦٤٩.امام على عليه السلام : ـ در نامه اش به معاويهـ : و من تو را اندرز مى دهم با اينكه از پيش مى دانم كه چه سرنوشت محتومى در انتظار توست؛ ولى خداوند متعال از دانشمندان پيمان گرفته است كه امانت را ادا كنند و به گمراه و رهيافته اندرز دهند .

٢ / ١٠

اندازه خود را شناختن

١٦٥٠.امام على عليه السلام : دانشمند آن است كه اندازه خود را بشناسد و در نادانى آدمى همين بس كه اندازه خود را نشناسد .