١٣٦٨.امام على عليه السلام : در سفارش به پسرش حسين عليه السلام ـ : آفرين ، آفرين بر دانشمندى كه در كارش جدّيت كند و از شبيخون مرگ بترسد ، پس آماده كند و فراهم آورد . اگر پرسيده شود ، خيرخواهى كند و اگر رهايش كنند ، خاموش ماند . سخنش درست و خاموشى اش بى آنكه از ناتوانى باشد ، خود گونه اى پاسخ است .

١٣٦٩.امام على عليه السلام : پاسخ ندادن به نادان ، رساترين پاسخ به اوست .

١٣٧٠.امام على عليه السلام : چون در برابر نادان بردبارى نمودى ، او را پاسخى گشاده داده اى .

١٣٧١.در مصباح الشريعه از امام صادق عليه السلام : با روى گرداندن و پاسخ ندادن با نادان روبرو شو ، تا مردم ياورت شوند؛ زيرا هركس به نادان پاسخ دهد ، گويى هيزم بر آتش مى نهد .

١٣٧٢.موسى بن محمّد محاربى از مردى كه نامش را گفت و او بهترين شعرى را كه درباره سكوت در برابر نادان و نكوهش نكردن دوست مى دانى برايم بخوان ، پس امام عليه السلام فرمود : { دوستم مرا تنها مى گذارد و دور مى شود ولى من براى آن علّتهايى را در نظر مى آورم } { و چنين مى بينم كه اگر سرزنشش كنم ، وى را برانگيخته باشم پس سرزنش نكردنش را خود سرزنشى مى بينم } { و هرگاه گرفتار نادانى زورگو مى گردم كه كارى ناشدنى را درست مى پندارد } { در برابر او سكوت اختيار مى كنم كه چه بسا خاموش ماندن از پاسخ ، خود پاسخ است . } پس مأمون گفت : اين (شعر) چه زيبا بود چه كسى آن را سروده است؟ حضرت فرمود : آن از برخى جوانان ماست .