علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٥٩
٥ / ٨
سلمان
١٨٧٨.امام على عليه السلام ـ هنگامى كه ابن كوّا به ايشان گفت : اى اميرمؤمنانـ فرمود : به به ، سلمان از ما اهل بيت است و شما چه كسى مانند لقمان حكيم داريد كه علم اوّل و آخر را بداند؟
١٨٧٩.امام صادق عليه السلام : سلمان در زمره دانشمندان درآمد؛ چون مردى از ما اهل بيت است . از اين روست كه نسب به دانشمندان مى برد .
١٨٨٠.فضيل بن يسار : امام باقر عليه السلام به من گفت : آيا آنچه را مردم روايت مى كنند كه على عليه السلام درباره سلمان گفته : «او علم اوّل و آخر را يافته است» ، روايت مى كنى؟ گفتم : آرى . فرمود : مى دانى منظورش چه بوده است؟ گفتم : آرى ، علم بنى اسرائيل و علم پيامبر صلى الله عليه و آله . فرمود : منظورش اين نيست ، بلكه منظورش علم پيامبر و علم على عليه السلامو فرمان پيامبر صلى الله عليه و آله و فرمان على عليه السلاماست .
١٨٨١.امام صادق عليه السلام : سلمان علم اوّل و آخر را يافت و او دريايى پايان ناپذير و از ما اهل بيت است .
٥ / ٩
روبيل
١٨٨٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از جبرئيل : از قوم يونس بن متّى عليه السلام جز دو تن او را پيروى نكردند : نام يكى از آنها روبيل بود و نام ديگرى تنوخا . روبيل از خاندان دانش و نبوّت و حكمت بود و پيش از بعثت يونس ، دير زمانى با وى همراه بود و تنوخا مردى مستضعف و عابد و زاهد و غرق در عبادت بود و بهره اى از دانش و حكمت نداشت . روبيل گوسفنددار بود . آنها را مى چراند و قوت خود را از آن به دست مى آورد و تنوخا مردى هيزم شكن بود و هيزمها را بر سر خود حمل مى كرد و از دسترنج خويش نان مى خورد و روبيل به سبب دانش و حكمت و سابقه دوستى ديرينه اش ، نزد يونس منزلتى داشت كه غير از منزلت تنوخا بود .