علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٨١
١٦٦٦.هشام بن سالم : به امام صادق عليه السلام عرض كردم : حقّ خداوند بر خلقش چيست؟ فرمود : آنچه را مى دانند بگويند و از آنچه نمى دانند ، دست نگاه دارند .
٢ / ١٣
اعتراف به نادانى
١٦٦٧.امام على عليه السلام : غايت خرد ، اعتراف به نادانى است .
١٦٦٨.امام على عليه السلام : دنيا جز با نعمتها و امتحانها و كيفرهاى اخروى كه خداوند نهاده است يا چيزهاى ديگرى كه نمى دانى ، پايدار نماند . اگر چيزى از اينها بر تو دشوار آمد ، آن را بر ندانستن خود حمل كن كه تو در آغاز نادان آفريده شدى و سپس آموخته شدى و بسى چيزها كه نمى دانى و نظرت در آن سرگردان مى ماند و ديده ات گمراه مى گردد و سپس بينا مى گردى .
١٦٦٩.امام سجّاد عليه السلام ـ از دعاى حضرت در طلب عفوـ : خداى من! چه كس از من به راه رستگاريش نادانتر و چه كس از من به سعادتش غافلتر و چه كس از من دورتر از اصلاح خويش است؛ ... هنگامى كه روزى از تو رسيده را در گناهى كه از آن باز داشته اى خرج مى كنم؟
ر . ك : ص ٤٨٧ «گفتن : نمى دانم» / ص ٥٩٣ «ادعاى دانش» .
٢ / ١٤
بسنده نكردن به آنچه مى داند
١٦٧٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر دانشمندى گرسنه دانش است .