١٩١٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مثل دانشمندى كه به مردم خير مى آموزد و خود را فراموش مى كند ، مانند چراغى است كه به مردم روشنى مى دهد و خود را مى سوزاند .

١٩٢٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دانشى كه بدان عمل نمى شود ، مانند گنجى است كه از آن خرج نمى شود . صاحبش در گردآوريش خود را به رنج مى اندازد و به سودش نمى رسد .

١٩٢١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مثل دانشى كه سود نبخشد ، مانند گنجى است كه در راه خدا خرج نشود .

١٩٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مثل كسى كه مى نشيند تا حكمت بشنود ، سپس از گوينده آن چيزى جز بدترين شنيده هايش را نقل نمى كند ، مانند كسى است كه نزد شبانى بيايد و بگويد : براى من ميشى از گوسفندانت را قربانى كن و او بگويد : برو و گوش بهترين آنها را بگير و بياور ، پس برود و گوش سگ گله را بگيرد [و بياورد .]