علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٦٥
١٨٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنكه را دانشش سود نبخشد ، نادانى اش به وى زيان رساند .
١٨٨٩.امام على عليه السلام : مردى نزد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آمد و گفت : چه چيز حجّت نادانى را از من مى راند؟ فرمود : دانش . پرسيد چه چيزى حجّت دانش را از من مى راند؟ فرمود : عمل .
١٨٩٠.امام على عليه السلام : دانش سراسر حجّت است ، جز آنچه بدان عمل مى شود .
١٨٩١.امام على عليه السلام : دانش بى كردار ، حجّت براى خدا بر بنده است .
١٨٩٢.امام على عليه السلام : آنكه به دانش عمل نكند ، بر وى حجّت و وبال خواهد بود .
١٨٩٣.امام على عليه السلام : اى دانشمند! حجّت دانش بر تو قائم شده است ، پس از خواب بيدار شو .
١٨٩٤.امام على عليه السلام : پشيمانترين مردم هنگام مرگ ، دانشمندان بى كردارند .
١٨٩٥.امام على عليه السلام : آنكه را دانش ره ننمايد ، نادانى گمراه كند .
١٨٩٦.امام على عليه السلام : آنكه با دانشش مخالفت ورزد ، جرم و گناهش بزرگ گردد .
١٨٩٧.امام على عليه السلام : دانشى كه اصلاحت نكند ، گمراهى است و مالى كه سودت نبخشد ، وبال است .
١٨٩٨.امام على عليه السلام : دانش بى كردار وبال است . كردار بى دانش گمراهى است .
١٨٩٩.امام على عليه السلام : دانشى كه سود ندهد ، مانند دوايى است كه اثر نكند .
١٩٠٠.امام على عليه السلام ـ در نامه اش به حسن بن على عليهماالسلامـ : بهترين سخن آن است كه سود بخشد و بدان كه خيرى در دانشى كه سود نبخشد نيست و از دانشى كه درست آموخته نشده ، سودى برده نمى شود .
١٩٠١.امام على عليه السلام : در دلى كه خشوع نورزد و چشمى كه نگريد و دانشى كه سود نبخشد ، خيرى نيست .
١٩٠٢.امام على عليه السلام ـ در توصيف روزگار خودـ : اى مردم! ما گرفتار روزگارى لجوج و زمانه اى سركش شده ايم كه در آن نيكوكار بدكار شمرده مى شود و ستمكار بر طغيانش مى افزايد . از آنچه دانسته ايم ، بهره نمى گيريم و از آنچه نمى دانيم نمى پرسيم .