١٧٦٦.امام صادق عليه السلام ـ ابوذر در خطبه اش مى گفتـ : اى جوينده دانش! گويى چيزى از دنيابه حساب نمى آيد ، جز آنچه خيرى دهد يا زيانى رساند؛ مگر آنكه خدا رحم كند . اى جوينده دانش! زن و فرزند و دارايى ات ، تو را از خودت باز ندارد كه تو [سرانجام] روزى از ايشان جدا مى شوى؛ همچون مهمانى كه در ميانشان خوابيده و صبح به نزد ديگران بروى . دنيا و آخرت مانند دو منزل اند كه از آن به ديگرى نقل مكان مى كنى و ميان مرگ و رستاخيز ، جز خوابى كه خفته اى و بيدار مى شوى نيست . اى جوينده دانش! براى ايستادنت در پيشگاه خداى عز و جل ، چيزى پيش فرست كه تو به عملت پاداش داده مى شوى؛ همان گونه كه مى دهى مى گيرى .

١٧٦٧.امام صادق عليه السلام : آفت دانشمندان ده چيز است : آز ، بخل ، خودنمايى ، تعصّب ، تملّق دوستى، فرو رفتن در آنچه به حقيقتش نرسيده اند و تكلّف در آراستن سخن با كلمات زايد و كم حيايى از خداوند عز و جل و فخر فروشى و عمل نكردن به آنچه فرا گرفته اند .

١٧٦٨.در سفارش خضر عليه السلام به موسى عليه السلام : از نادانان و باطل ايشان روى گردان و در برابر سفيهان بردبارى كن كه اين كار حكيمان و زيور دانشمندان است .