١٢٨١.امام على عليه السلام : هركس از شيعيان ما كه به آيين ما دانا باشد و شيعيان ناتوان ما را از تاريكى نادانى اشان به سوى نور دانشى كه ما بدو بخشيده ايم ببرد ، روز قيامت با تاجى بر سر مى آيد كه همه اهل عرصات را روشنى مى بخشد و لباسى زربافت به تن دارد كه دنيا با همه نفايسش ، بهاى كوچكترين رشته آن نيست . آن گاه منادى ندا مى دهد : اى بندگان خدا! اين دانشمندى از شاگردان يكى از دانشمندان خاندان محمّد صلى الله عليه و آله است . هان! هركس را كه او از حيرت نادانيش بيرون آورده است ، به نور وى چنگ زند ، تا او را از حيرت تاريكى اين عرصه به بهشت دلگشاى بيرون برد ، پس هركس كه وى به او نيكى آموخته يا قفل نادانى را از دلش گشوده يا شبهه اى را برايش روشن نموده ، بيرون مى آيد .

١٢٨٢.امام باقر عليه السلام : آنكه از ميان شما دانش مى آموزد ، پاداشى مانند پاداش آنكه فرا مى گيرد و بيشتر از او دارد ، پس دانش را از حاملان دانش فرا گيريد و به برادرانتان بياموزيد؛ همان گونه كه دانشمندان به شما آموختند .

١٢٨٣.عيسى عليه السلام : آنكه بداند و عمل كند و بياموزد ، در ملكوت اعظم بس بزرگ به شمار آيد .

١٢٨٤.حسن : از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره دو مردى كه در بنى اسرائيل بودند پرسيدند . يكى از آن دو دانشمند بود . نماز واجبش را مى خواند . سپس مى نشست و به آموزش نيكى به مردم مى پرداخت و ديگرى روز را روزه مى گرفت و شب به عبادت برمى خاست . كدام يك برترند؟ حضرت پاسخ فرمود : برترى اين دانشمندى كه نماز واجب را مى خواند و سپس مى نشست و به مردم مى آموخت ، بر آن عابد كه روز را روزه مى گرفت و شب برمى خاست ، مانند برترى من بر پايين ترين فرد شماست .