«چون خدا فرمود : اى عيسى بن مريم! نعمتم را بر خود و بر مادرت به ياد آور ، هنگامى كه تو را به روح القدس تأييد كردم . در گاهواره و در بزرگسالى با مردم سخن مى گفتى و آن گاه كه به تو كتاب و حكمت و تورات و انجيل آموختم» .

«هنگامى كه عيسى عليه السلام با دلايل آشكار آمد ، گفت : در حقيقت براى شما حكمت آوردم و تا آنكه ، بعضى چيزهايى را كه در آن مورد اختلاف داريد بر شما روشن گردانم ، پس از خدا پروا كنيد و از من فرمان بريد» .

«خداوند بر تو كتاب و حكمت نازل فرمود و آنچه را كه نمى دانستى به تو آموخت و فضل خدا بر تو بس بزرگ است» .

«اينها از حكمتها است كه پروردگارت به تو وحى فرموده است . با خدا معبود ديگرى قرار مده كه نكوهيده و رانده در جهنّم فرو انداخته مى شوى» .

«اى يحيى! كتاب را با استوارى بگير و او را در خردسالى حكمت داديم» .

حديث

١٨٥٧.امام باقر عليه السلام : حضرت زكريّا درگذشت و پسرش يحيى كتاب و حكمت را از او به ارث برد؛ در حالى كه پسربچه اى كوچك بود . آيا سخن خداى متعال را نمى شنوى كه مى فرمايد : «اى يحيى! كتاب را با استوارى بگير و او را در خردسالى حكمت داديم» .

١٨٥٨.على بن اسباط : امام جواد عليه السلام را ديدم در حالى كه به سوى من بيرون مى آمد و من به سر و پاهايش مى نگريستم ، تا قامت حضرت را براى همراهانم در مصر توصيف كنم . همين گونه بودم تا ايشان نشست و فرمود : اى على! خداوند در امر امامت همان گونه احتجاج مى كند كه در امر رسالت احتجاج كرده است و فرموده است : «و او را در خردسالى حكمت داديم» ، «و چون به كمال بلوغش رسيد» ، «و به چهل سالگى رسيد» ، پس مى شود كه حكمت داده شود و او كودك باشد و مى شود كه بدو حكمت داده شود و چهل ساله باشد .