علم و حكمت در قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٦٧٣
١٩٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به سعد هنگامى كه گفت : اى پيامبر خدا! مـ : اى سعد! آيا تو را به شگفت تر از اين آگاه نكنم؟ قومى كه آنچه را اينان نمى دانند ، مى دانند و سپس مانند ايشان نادانى مى كنند .
١٩٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بسى حامل فقه كه فقيه نيست و آنكه را دانشش سود نبخشد ، نادانى اش به وى زيان رساند .
١٩٣١.امام على عليه السلام : دانش خود را به نادانى و يقينتان را به شكّ تبديل نكنيد و چون دانستيد ، عمل كنيد و چون يقين كرديد ، اقدام كنيد .
١٩٣٢.امام على عليه السلام : يقينت را به شكّ و دانشت را به نادانى و گمانت را به حقيقت تبديل مكن و بدان كه بهره تو از دنيا همان است كه بخشيده و گذاشته اى و قسمت كرده و برابر داده اى و پوشيده و كهنه كرده اى .
١٩٣٣.امام على عليه السلام : بسى دانشمند كه نادانى اش او را كشته و دانشى كه به همراه داشته ، وى را سودى نبخشيده است .
١٩٣٤.امام صادق عليه السلام ـ در پاسخ زنديقى كه از وى پرسيد: آيا مى شود داناـ : آن كس كه مى داند ولى جاهلانه عمل مى كند .
١٩٣٥.امام صادق عليه السلام : خدايا! . . . و به تو پناه مى برم از اينكه دانش را با نادانى و بردبارى را با درشتى معاوضه كنم .
٦ / ٥
نكوهش دانشمندان بد
١٩٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين مردم دانشمندان بدند .
١٩٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدترين مردم دانشمندان بد در ميان مردم اند .
١٩٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : به ابوذر ـ : اى ابوذر! بدان هر چيز كه فاسد شود دارويش نمك است ، ولى هرگاه نمك فاسد شود دارويى ندارد .