١٨٣٩.امام سجّاد عليه السلام : حقّ سرپرست علمى تو آن است كه وى را بزرگ بشمارى و مجلسش را محترم بشمارى و به او نيك گوش بسپارى و توجّه كنى و صدايت را از او بلندتر نكنى و به كسى كه از وى چيزى مى پرسد ، پاسخ ندهى ، تا او خود پاسخ دهد و در مجلس وى با كسى سخن نگويى و نزد او غيبت كسى را نكنى و اگر نزد تو از او به زشتى ياد كردند ، دفاع كنى و عيبهايش را بپوشانى و افتخاراتش را آشكار سازى و با دشمنش ننشينى و با دوستش دشمنى نورزى كه اگر چنين كنى ، فرشتگان خداى عز و جل برايت گواهى مى دهند كه تو او را قصد كرده اى و دانش وى را براى خداى عز و جل فرا گرفته اى و نه مردم .

١٨٤٠.امام سجاد عليه السلام : حقّ سرپرست علمى ات ، بزرگداشت اوست و حفظ احترام مجلسش و نيك گوش دادن به گفتارش و توجّه كردن به او و يارى دادن وى در كار خودت ، تا بتواند دانشى را كه نياز دارى به تو بياموزد؛ بدين گونه كه ذهن خود را براى او خالى سازى و فهمت را به او پردازى و دلت را پاك نمايى و چشمت را با ترك لذّتها و كاستن خواهشها به او دوزى . همچنين بدانى در هر چه به تو آموزد ، بايد فرستاده اش باشى تا آن را به نادانان برسانى ، پس بر توست كه اين رسالت را به بهترين وجه انجام دهى و چون به گردن گرفتى در رساندن و اداى آن خيانت نكنى .

١٨٤١.امام صادق عليه السلام : آموزگار در برابر مزد ياد نمى دهد؛ ولى هرگاه هديه اى برايش بياورند مى پذيرد .

١٨٤٢.امام صادق عليه السلام : هركس كه مردم به او نياز دارند تا از دينشان آگاهشان كند ، ولى مزد بخواهد ، بر خداى متعال سزاوار است كه او را داخل آتش جهنّم كند .