١٥٧٦.امام سجّاد عليه السلام ـ در دعاـ : پس مرا در آنچه به من الهام فرمودى به كار گير و در اقدام به آنچه به آگاهيش بينايم كردى ، موّفق بدار ، تا آنجا كه به كار بستن چيزى كه مرا آموختى از دستم نرود و اعضاى من در عمل به آنچه الهامم كردى ، گران جانى نكنند .

١٥٧٧.امام باقر عليه السلام : هر گاه دانش را شنيديد ، آن را به كار بنديد و بايد گنجايش دلهايتان بيشتر شود؛ زيرا دانش چون در دل انسانى كه تحمّل آن را ندارد فراوان شود ، شيطان بر او چيره مى گردد ، پس هرگاه شيطان با شما به ستيز در مى آيد ، با آنچه مى شناسيد به او روى آوريد كه نيرنگ شيطان ضعيف است . گفتم : ما چه چيزى را مى شناسيم؟ فرمود : با قدرتى كه خداوند عز و جل بر شما آشكار كرده با او بستيزيد .

١٥٧٨.امام صادق عليه السلام : بى گمان روايتگران كتاب بسيار و رعايت كنندگان آن اندك اند؛ و چه بسا نيك خواه [١] حديث و آشفته كننده نوشته است . دانشمندان ، انديشناك رعايت نكردن اند و نادانان در انديشه حفظ حديث اند . پس اين يك ، زندگيش را نگاهبانى مى دهد و آن يك از هلاكت خويش . در اين جاست كه نگهبانان گوناگون و دو گروه از هم جدا مى شوند .

١٥٧٩.امام صادق عليه السلام ـ در تفسير گفته خداوند متعال : «آنگاه ايشان وـ : گمراهان ، كسانى اند كه حقّ را شناختند و بر خلافش رفتار كردند .

[١] در برخى نقلها به جاى «مستنصح» ، «مستنسخ» دارد؛ يعنى نگارنده حديث .