ضعف است و سخاوت اندازه‌اى دارد كه اگر از آن بيشتر شود اسراف است، و احتياط اندازه‌اى دارد كه اگر از آن بيشتر شود ترس است و صرفه‌جويى اندازه‌اى دارد كه اگر از آن بيشتر شود، بخل است و شجاعت اندازه‌اى دارد كه اگر از آن بيشتر شود بى‌باكى است.

٥٠٨-- ٤. دلها هوسهايى زودگذر دارند و خردها بازدارندگى و در تجربه‌ها، دانشى نو است و عبرت‌گيرى تو را ره مى‌نمايد و در تأديب نفست همين بس كه از آنچه از غير خودت نمى‌پسندى بپرهيزى.

٥٠٩-- ٥. از هر تيزهوش ساكن خاموش بر حذر باش.

٥١٠-- ٦. اگر اهل دنيا تعقّل مى‌كردند، دنيا خراب مى‌شد.

٥١١-- ٧. غلابى مى‌گويد: شنيدم امام حسن عسكرى مى‌گويد: بهترين برادرانت كسى است كه بدى‌ات را به او از ياد ببرد.

٥١٢-- ٨. آن دشمنى ضعيف‌ترين نيرنگ را دارد كه دشمنى‌اش را آشكار كرده‌است.

٥١٣-- ٩. نيكويى چهره زيبايى ظاهر، و نيكويى خرد زيبايى باطن است.

٥١٤-- ١٠. سزامندترين مردم به محبّت كسى است كه به او اميد دارند.

٥١٥-- ١١. آن كه با خدا انس يابد، از مردم بگريزد.

٥١٦-- ١٢. آن كه از روى مردم پروا نكند، از خدا هم پروا نكند.

٥١٧-- ١٣. پليدى‌ها در اتاقى نهاده و كليد آن دروغ قرار داده شد.

٥١٨-- ١٤. هر گاه دل‌ها بانشاطاند (علم و معرفت) را به آنها واسپاريد و هر گاه گريزان‌اند، آنها را واگذاريد.