و بدان كه دشمن سلطانت آزارش به تو بيشتر از آزارش براى سلطان است و اين از آن روست كه تو پيشكاران خاص و ياران مخصوص او را چاره‌جويى مى‌كنى و او هم عيب‌هاى آنان را برمى شمرد و كارهايشان را پى مى‌گيرد (و پس از رسيدگى) يا سزاى تو را كف دستت مى‌گذارد و تو را به خيانتى ننگين متهم مى‌كند و يا غير تو را مجازات مى‌كند و بار سنگين وفادارى و شكيبايى را بر دوش تو مى نهد.

٣٧٩-- ٥٥. خداوند شش كس را به شش چيز هلاك مى‌كند: فرمانروايان را به ستم و عرب را به تعصّب و خرده مالكان را به تكبّر و بازرگانان را به خيانت و روستاييان را به جهالت و فقيهان را به حسادت.

٣٨٠-- ٥٦. با كسى كه بيم دارى تكذيبت كند، سخن مگو و از كسى كه بيم‌دارى به تو ندهد، چيزى مخواه و از كسى كه بيم دارى به تو خيانت كند، خود را ايمن مدان و آن كه جز با بى‌عيبها دوستى نمى‌ورزد، دوستاش اندك شوند و آن كه از دوستش فقط انتظار دارد كه او وى را بر خود مقدّم بدارد، ناخشنودى‌اش دوام يابد و آن كه بر هر گناه سرزنش كند، خشم و سرزنشش فراوان شود.

٣٨١-- ٥٧. تمرين و تكرار آموخته‌ها، بارور كننده شناخت است، و تجربه‌هاى طولانى مايه فزونى عقل، و شرف به تقواست و قناعت مايه آسودگى بدن.

٣٨٢-- ٥٨. مروّت و كرامت نفسانى مرد، مايه شرافت نسل و قبيله اوست.

٣٨٣-- ٥٩. هركس زبانش راست گردد، عملش بالنده شود و هركس خوش نيّت باشد، روزيش فراوان گردد و هركس خوب به خانواده‌اش نيكى كند، عمرش افزون شود.