اين پايان كتاب است و با آن، مقصودم كه ثبت طرفه سخنانى از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و پرتوهايى از سخنان اميرمؤمنان على بن ابى طالب و امامان از نسل او بود به پايان رسيد و همان گونه كه بر خود واجب كرده بودم، موجز و كوتاه آوردم پس هركس بيشتر خواهد، آن را در كتاب‌هايى بجويد كه افراد عادل و مورد اعتماد از ايشان نقل كرده‌اند كه تا هر كجا همّت بركشد مقصودش را در آن مى‌يابد.

آنچه هم من آورده‌ام، مايه بينايى مبتدى و تذكّرى براى منتهى است و از كتب ابن مقفع و على بن عبيده ريحانى و سهل بن هارون‌[١] و جز آنان كفايت مى‌كند.

و هركس كتاب‌هاى ريحانى و رساله‌هاى او را تورّق كند، مى‌داند كه همه آنها از خطبه‌ها و رساله‌ها و اندرزها و حكمت و آداب امامان عليهم السلام است، درودهاى خدا بر آنان باد.

و اگر اين نويسنده فاضل توفيق آن مى‌يافت كه سخن هر امام را به همو نسبت دهد، پاداشش بيشتر و يادش پاينده‌تر مى‌بود؛ و خداوند بر محمّد پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درود فرستد. (كتاب پايان يافت و ستايش خداى را، از آغاز تا پايان.)

[١]. اين سه تن از اديبان و نويسندگان بزرگ دوره خلافت عباسيان بودند كه شرح حال مختصر آنها در مقدمه كتاب آمد.