بى‌گمان (در ميان نيكى‌ها) نيكى به ديگران سريعترين پاداش و (در ميان شرارت‌ها) ظلم و تجاوز سريعترين عقوبت را دارد، و در عيب آدمى همين بس كه عيب را در خود نبيند و آن را در مردم بيابد و مردم را به چيزى سرزنش كند كه خود قدرت تركش را ندارد، يا همنشين خود را با بيهوده‌گويى آزار دهد.

٣٠٧-- ٢٢. با نيكى چيره گشتن، فضيلت است و با شرارت، قباحت و زشتكارى.

٣٠٨-- ٢٣. هشام بن محمّد از پدرش: به امام باقر عليه السلام شكوه كردم به من فرمود: با نيك تحمل كردن مصيبت، خود را از شماتت سرزنش كنندگان ايمن بدار.

٣٠٩-- ٢٤. همو مى‌گويد و شنيدم كه مى‌فرمايد: بنده كسى است كه زشتى‌ها او را به بند كشيده باشند.

٣١٠-- ٢٥. كسى كه از نيكى پيروى نكند، آن را نشناخته و كسى كه از شرّ پرهيز نكند، آن را نشناخته است.

٣١١-- ٢٦. نيكى را بشناس تا بدان عمل كنى و شرّ را بشناس تا در آن نيفتى.

٣١٢٧. همو مى‌گويد: و امام باقر عليه السلام مى‌فرمود: سر آغاز استوارانديشى مشورت با خيرخواهان صاحب نظر است و عمل به آنچه نظر داده‌اند.

٣١٣-- ٢٨. برادرت آن است كه تو را با خود سهيم كند.