٣٨٥٨.الطبقات الكبرى (الطبقة الخامسة من الصحابة) : چون حسين عليه السلام شبِ روزى را كه در آن شهيد شد ، به صبح رساند ، گفت : «خداوندا! تو تكيه گاه من در هر سختى و اميد من در هر گرفتارى هستى. تو مورد اعتماد منى ، در هر چه بر من در آيد و تويى ولىّ هر نعمت و صاحب هر نيكى» .

ب ـ دعايى كه به فرزندش آموخت

٣٨٥٩.الدعوات ـ از امام زين العابدين عليه السلام ـ: پدرم [امام حسين عليه السلام ] در روزى كه كشته شد و خون ها به جوش آمده بود ، مرا در آغوش گرفت و فرمود : «پسر عزيزم ! دعايى را كه مادرم به من آموخت و او از پيامبر صلى الله عليه و آله و ايشان از جبرئيل عليه السلام فرا گرفته بود ، از من به خاطر بسپار كه هنگام نيازمندى و همّ و غم و پيشامد و امورِ سهمگين و سخت ، به كار مى آيد ». سپس چنين گفت : «به حقّ ياسين و قرآن حكيم و به حقّ طاها و قرآن عظيم ! اى كه بر نيازهاى خواهندگان ، توانايى و آنچه را در درون هاست ، مى دانى ! اى گشاينده سختى گرفتاران ! اى گشايشگرِ اندوه غم زدگان ! اى رحمتگر بر پير سال خورده ! اى روزى رسان كودكِ خُرد ! اى كه به پرده برگرفتن ، نياز ندارد ! بر محمّد و خاندان محمّد ، درود فرست و برايم اين گونه و آن گونه كن» .