دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨٧
١٠ / ٨
قافيه «د»
٠.{٠ برادرم ! ماندنت در فساد و تباهى به درازا كشيده است و توشه ات براى روز قيامت ، بد توشه اى است ! ٠} {٠ دلت به هوسرانى روى آورد و تو نه تنها آن را منع نكردى بلكه از خواسته هايش پيروى كردى . ٠} {٠ گناهان ، تو را به هر جا كه خواستند ، كشاندند و از تو ، انسانى رام و تسليم شده ساختند . ٠} {٠ تو را براى كوچ ، ندا مى دهند . گوش كن و خود را در برابر ندا دهنده ، به كرى مزن . ٠} {٠ سپيدى موى سرت از هر هشدار دهنده اى بى نيازت مى كند و [آگاه باش كه] سپيدى موهاى تو ، بر سياهى آن ، چيره گشته است . ٠}
١٠ / ٩
قافيه «ذ»
٠.{٠ دنياى تو ـ كه تو را فريفته است ـ زيورهايش رو به زوال است . ٠} {٠ بكوش تا از مَهلكه هاى آن، بر كنار باشى چرا كه صاحب اراده ، به آن ، گوش نمى سپُرَد . ٠} {٠ دنيايى كه شيرينى آن به زهر آميخته است هيچ پناهگاهى بهتر از پرهيز از آن نيست . ٠} {٠ در شگفتم از شيفته نعمت دنيا و فريفته روزهاى خوش آن ! ٠} {٠ و در شگفتم از ترجيح دهنده اقامت در سرزمين هاى خشك و بى آب و گياه بر اقامت در سرزمين هاى حاصلخيز و پُرباران ! ٠}