٤١١٧.كفاية الأثر ـ به نقل از يحيى بن يَعمُن (/ نعمان) ـ: نزد امام حسين عليه السلام بودم كه عربى به شدّت گندمگون و نقابدار بر او وارد شد و سلام كرد . امام حسين عليه السلام پاسخ داد. [مرد عرب] گفت: اى فرزند پيامبر خدا! سؤالى دارم . فرمود : «بگو . . .» . گفت : زشت ترين چيز ، چيست ؟ فرمود : «فسق و فُجورِ در پيرمرد ، خشم در سلطان ، دروغ در انسانِ بزرگ ، بخل در توانگر و حرص در دانشمند» .

٤١١٨.مستدرك الوسائل : به امام حسين عليه السلام گفته شد : فضيلت (برترى) چيست ؟ فرمود : «در اختيار داشتن زبان و نيكى كردن [به ديگران]» . گفته شد : نقصان چيست ؟ فرمود : «اين كه آنچه را به تو مربوط نيست ، به زحمت بر دوش گيرى» .

٤١١٩.كتاب من لا يحضره الفقيه ـ به سندش ، از امام ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، هنگامى كهكتاب من لا يحضره الفقيه ـ به سندش ، از امام حسين عليه السلام ، هنگامى كه به ايشان گفته شد : اى فرزند پيامبر خدا! چگونه صبح كردى ؟ ـ : در حالى صبح كردم كه پروردگارم بر فراز من و آتش ، جلوى من است و مرگ ، مرا مى جويد و حساب ، مرا احاطه كرده است و من ، در گروِ عمل خويشم . نه آنچه دوست دارم ، مى يابم و نه مى توانم آنچه را ناخوش دارم ، از خود برانم . كارها به دست غيرِ من است . اگر بخواهد ، عذابم مى كند و اگر بخواهد ، از من در مى گذرد . پس كدام فقير ، فقيرتر از من است ؟!» .