بخش دوم دعاى عرفه از «الهى أنا الفقير» تا آخر دعا ، از نظر مضمون ، به حَسَب ظاهر ، با بخش اوّل آن، هماهنگ نيست و با توجّه به اين كه تنها منبع آن ، كتاب الإقبال سيّد بن طاووس است و طبق نقل علّامه مجلسى ، اين قسمت، در برخى نسخه هاى قديمى اين كتاب ، وجود ندارد ، شمارى از فضلا بر اين باورند كه اين قسمتِ دعا ، از امام حسين عليه السلام نيست ؛ بلكه از برخى مشايخِ صوفيه است . علّامه مجلسى ، پس از نقل دعاى عرفه در بحار الأنوار مى نويسد : اين دعا را كفعمى در البلد الأمين و سيّد بن طاووس در مصباح الزائر ـ همان طور كه پيش تر آمد ـ آورده اند ؛ ولى در پايان آن دو ، به اندازه يك ورق از «إلهى أنا الفقير فى غناى» تا آخر دعا افتادگى دارد . اين قسمت ، در برخى از نسخه هاى قديمى الإقبال هم نيست . عبارت هاى اين صفحه با سياق دعاهاى بزرگان معصوم عليهم السلام هم سازگارى ندارد و بلكه با مذاق صوفيه سازگارتر است . به همين جهت ، برخى از فضلا گفته اند كه اين صفحه از افزوده هاى مشايخِ صوفيه است . خلاصه اين كه اين زيادى ، يا از آنهاست كه در پاره اى از كتاب ها آمده و سيّد بن طاووس هم بى خبر از حقيقتِ حال ، در الإقبال آورده و يا توسّط برخى به كتاب الإقبال افزوده شده است . چه بسا بنا بر آنچه بدان اشاره كرديم ـ كه صفحه ياد شده ، در برخى از نسخه هاى قديمى الإقبال و مصباح الزائر نيست ـ ، نظر دومْ