دانشنامه امام حسين عليه السلام بر پايه قرآن، حديث و تاریخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٩٥
١٠ / ١٦
قافيه «ط»
٠.{٠ انسان را ننگ و عار ، همين بس كه او را از مقام بلند انسانى ، رو به پستى و انحطاط ببينى : ٠} {٠ بر انجام دادن كارهاى نكوهيده، حريص باشد و از كارهاى نيك ، گسسته و نسبت به آنها بى نشاط باشد . ٠} {٠ از بالاى مجلس ، امر و نهى كند با اشاره دستانش به خادمان . ٠} {٠ بپندارد كه رامشگرى و خوش گذرانى جواز گذشتن از صراط است . ٠} {٠ به حقيقت كه اين بدبخت ، زيانكار و گم راه گشته است و شاه رگ قلب او ، پاره شده است . ٠}
١٠ / ١٧
قافيه «ظ»
٠.{٠ هر گاه انسان به خود ، خيانت كند هيچ كس اميد ندارد كه وى حريمش را حفظ كند . ٠} {٠ چنين كسى ، نه وفايى دارد و نه پروايى و به هيچ اندرزى گوش فرا نمى دهد . ٠} {٠ زهد انسان پرهيزگار، به تراشيدن سر و پوشيدن لباس هاى خشن نيست ؛ ٠} {٠ بلكه به هدايت يافتن در گفتار و كردار و به اصلاح رفتار و خاكسارى هميشگى نگاهش [در دنيا] است . ٠} {٠ نيز به انجام دادن كارهايى است كه رهايى بخش و رشد دهنده اند و باعث رهايى انسان از شراره هاى آتش [دوزخ] مى شوند . ٠}